هنردرمانی

۱. یک ماندالای خالی چاپ یا رسم کن. ۲. ۵ تا ۷ رنگ را بدون فکر زیاد انتخاب کن. ۳. از مرکز شروع کن، به بیرون پیش برو. ۴. ببین چه رنگ‌هایی تو را می‌خوانند. ۵. وقتی تمام شد، یک دقیقه با آن بنشین. ۶. آن را با یک کلمه نام‌گذاری کن.

کورتیزول را کاهش می‌دهد، نفس را تنظیم می‌کند، به احساسات غیرکلامی دسترسی می‌دهد، حس نظم درونی می‌آورد.

۱. رنگ، آب، کاغذ آماده کن. ۲. یک تراک انتخاب کن (از کتابخانه‌ی هنگ‌درام اِموسول). ۳. ۳۰ ثانیه چشم‌بسته، صدا را در بدنت حس کن. ۴. بدون برنامه، اجازه بده دستت با موسیقی حرکت کند. ۵. هیچ هدفی، هیچ قضاوتی. ۶. از نتیجه برای بخش تجزیه و تحلیل عکس بگیر.

ذهن تحلیلی را دور می‌زند. تنش انباشته در شانه‌ها و دست‌ها را رها می‌کند. اغلب احساساتی را آشکار می‌کند که نمی‌دانستی داری.

۱. یک سوژه جلویت بگذار. ۲. خودکار را روی کاغذ بگذار. ۳. فقط به سوژه نگاه کن. ۴. خودکار و چشم را همراه، خیلی آرام، در یک خط پیوسته حرکت بده. ۵. خودکار را بلند نکن. به پایین نگاه نکن. ۶. وقتی چشم کانتور را تمام کرد، توقف کن. ۷. به آنچه درآمد نگاه کن — بخند، نفس بکش، ۲ تا ۳ بار تکرار کن.

منتقد درونی را می‌شکند. مشاهده را تیز می‌کند. تو را به بازی کودکانه بازمی‌گرداند.

۱. دو دقیقه بنشین و بدنت را اسکن کن. حس کجا قوی‌تر است؟ ۲. برای سینه، شکم، سر و دست‌هایت رنگ انتخاب کن. ۳. طرح ساده‌ای از یک نفر بکش — خودت یا هر کس. ۴. هر ناحیه‌ی بدن را با رنگ انتخابی پر کن. ۵. روی قوی‌ترین ناحیه یک بافت (نرم، ناهموار، چرخان) اضافه کن. ۶. زیرش یک جمله بنویس: «امروز بدنم ___ حس می‌کند.»

احساس را جسمانی می‌کند. در اضطراب، سوگ و تنش جسمی مفید است. آگاهی را در بدن لنگر می‌اندازد.

۱. یک دقیقه گِل را بین کف دست‌ها بچرخان — دمایش را حس کن. ۲. بپرس: «سنگین‌ترین احساس من چه شکلی است؟» ۳. بدون برنامه مجسمه‌سازی کن. فشار بده، پاره کن، صاف کن. ۴. وقتی متوقف شدی، شکل را از زوایای مختلف نگاه کن. ۵. به‌اختیار: آن را به چیز دیگری تبدیل کن. ۶. برای بخش تجزیه و تحلیل از آن عکس بگیر.

بازخورد لمسی سیستم عصبی را تنظیم می‌کند. رهاسازی قوی برای خشم و سوگ انباشته.

۱. ۴ تا ۵ مجله‌ی قدیمی، قیچی، چسب و یک کاغذ آماده کن. ۲. تایمر ۱۵ دقیقه‌ای بگذار. هر چه چشمت را می‌گیرد را پاره یا ببُر — سریع، بدون فکر. ۳. تکه‌ها را روی زمین پخش کن. ۴. به‌صورت شهودی روی کاغذ بچین. ۵. بچسبان. ۶. کلاژ را با ۳ کلمه عنوان بده.

خواسته‌ها و نفرت‌های ناخودآگاه را رو می‌آورد. برای روشن‌کردن آنچه می‌خواهی، وقتی غرق شده‌ای، عالی است.

۱. یک کاغذ بزرگ را با چسب به میز بچسبان. ۲. یک ماژیک در هر دست بگیر. ۳. در مرکز کاغذ شروع کن، هر دو خودکار با هم. ۴. به بیرون بکش، حرکت هر دست را قرینه‌ی دیگری کن. ۵. دایره، سپس موج، سپس مارپیچ. ۶. چشم‌ها نرم — کنترل نکن. ۷. ببین نفست چگونه عمیق‌تر می‌شود.

سیستم لیمبیک را آرام می‌کند. در PTSD، اضطراب و تنظیم احساس مطالعه شده است.

۱. دو دقیقه آرام بنشین و یک رؤیا — حتی یک تکه — را به یاد بیاور. ۲. حس غالبش چه بود؟ سردرگمی، اشتیاق، ترس، حیرت؟ ۳. رنگ‌هایی متناسب با آن حس انتخاب کن. ۴. بدون نشان‌دادن اشیا، اتمسفر را نقاشی کن. ۵. اگر نمادی پدیدار شد (در، چهره، حیوان)، اضافه‌اش کن. ۶. کنار نقاشی، رؤیا را در یک پاراگراف بنویس.

بین خودآگاه و ناخودآگاه پل می‌زند. در رویکرد یونگی و گشتالت برای یکپارچگی درونی توصیه می‌شود.